Projekt badawczy / 2014
Problematyka i cel badań:
Celem badania jest wykazanie różnicy w relacji intymnej (częstotliwość, jakość, spontaniczność seksu).
Intymność fizyczna jest jednym z wymiarów bliskości. Jak wielki wpływ na nas mają relacje intymne niech świadczy chociażby fakt, że aż 90% pacjentów terminalnie chorych, w badaniach Crowther i Stone przeprowadzonych w hospicjach i szpitalach w Stanach Zjednoczonych i Anglii, uznało je za bardzo ważne w ich życiu.
Jednym z wymiarów intymności jest właśnie bliskość fizyczna. Poznaje ją już dziecko jeszcze w łonie matki, potem poprzez karmienie, kołysanie, obejmowanie i przytulanie.
Kiedy dorastamy, coraz rzadziej doświadczamy takiej intymności ale wciąż jest to dla nas bardzo ważne. Seks jest właśnie jedną z form takiej intymnej bliskości. Pragnienie intymności nie jest jednak stałe w całym cyklu trwania związku. Raz wzrasta a raz słabnie i to niezależnie od jego fazy. W swoich badaniach C.Arthur VanLear (1991) odkrył, że kochankowie i pary małżeńskie przeżywają namiętność fizyczną od silnej pasji do sporadycznych kontaktów.
Model badawczy:
Głównym modelem badawczym będą statystyki opisowe, które dają odpowiedzi na pytanie, czy zachodzi związek między pojawieniem się dziecka w rodzinie, a częstotliwością, jakością i spontanicznością współżycia seksualnego między rodzicami dziecka?
Czy fakt powiększenia się rodziny wpływa na zmianę relacji intymnych partnerów / rodziców dziecka?
Pytania badawcze:
Czy pojawienie się dziecka/dzieci wpływa na zmiany w częstotliwości, jakości i spontaniczności życia seksualnego partnerów?
Założenia i hipotezy badawcze:
Zakładamy, że po pojawieniu się dziecka – częstotliwość, jakość i spontaniczność współżycia intymnego partnerów zmniejsza się (spada).
Zadanie badawcze:
Za zmienne niezależne przyjmiemy wiek rodziców, wiek dziecka, staż związku; a jako zmienną zależną – współżycie seksualne partnerów.
Grupa badana: rodzice dziecka/dzieci.
Wielkość grupy badanej: minimum 60 osób; dobór losowy.
Przebadana grupa to minimum 60-osób. Rodzice w różnym wieku, o różnym stażu związku. Narzędzie – anonimowa ankieta zamieszczona w internecie.
Osoby badane:
Ankietę wypełniły 62 osoby – 47 kobiet i 15 mężczyzn.
Wiek – osoby dorosłe w czterech przedziałach wiekowych:
- do 25 lat
- 26-35 lat 27 ankietowanych – 44%
- 36-45 lat 27 ankietowanych – 44%
- od 46 lat
Średnia wieku uplasowała się w dwóch środkowych przedziałach – ta sama ilość ankietowanych (27 odpowiedzi – 44%).
Wyniki ankiety dały obraz przeciętnego rodzica i jego sytuacji rodzinnej (w relacjach intymnych z partnerem) po pojawieniu się w jego życiu dziecka.
Analiza wyników:
Na podstawie ankiety wykonano jedną korelację i 5 statystyk opisowych. W pytaniu o ocenę współżycia intymnego PRZED i PO urodzeniu dziecka jest zmiana w dół na parametrze średnia oraz większe odchylenie co może sugerować mniejsze zadowolenie i większą niepewność w udzielaniu odpowiedzi pozytywnych wśród osób z dziećmi. Wykonano analizę częstości odpowiedzi. W odpowiedziach dotyczących sytuacji PRZED urodzeniem się dziecka odpowiedzi „słabo” i „średnio” nie występują, natomiast w pytaniu o to jak jest PO urodzeniu dziecka – już można je zauważyć, co sugeruje i potwierdza tendencję spadku satysfakcji. Wyniki ankiety pokazały również statystycznego rodzica.
Nasz statystyczny ankietowany to:
- najpewniej matka (ankietę wypełniło 47 kobiet i 15 mężczyzn)
- przedział wiekowy tegoż rodzica to 26-35 lat (44% ankietowanych), lub 36-45 lat (również 44% ankietowanych)
- jest to osoba posiadająca staż w związku powyżej 11 lat (44% ankietowanych)
- mająca zalegalizowany formalnie związek małżeński (68% ankietowanych)
- posiadająca najczęściej jedno nastoletnie dziecko (52% ankietowanych)
- spotykająca się z partnerem przed pojawieniem się dziecka krócej niż rok
- mieszkająca z partnerem samodzielnie (63% ankietowanych)
- jest to rodzic posiadający własne hobby (73% ankietowanych) i doceniany przez partnera (56% ankietowanych)
Dziecko naszego statystycznego ankietowanego:
- było oczekiwane na równi przez oboje rodziców (57% ankietowanych)
- urodziło się zdrowe, bez komplikacji (81% ankietowanych) i w sposób naturalny (73% ankietowanych)
- doświadczyło opieki ojca w okresie noworodkowym (79% ankietowanych)
- miało najczęściej opiekę dziadków, gdy matka wróciła do pracy (57% ankietowanych) lub instytucji typu „żłobek” (21% ankietowanych)
- w jego wychowaniu największy udział poza rodzicami mieli dziadkowie (51% ankietowanych)
PRZED pojawieniem się dziecka nasz statystyczny ankietowany:
- uprawiał seks częściej niż 3 razy w tygodniu (45% ankietowanych) lub 2-3 razy w tygodniu (42% ankietowanych)
- spędzał czas z partnerem „często” (61% ankietowanych)
- swoje pożycie seksualne w skali 1-5 oceniał na 5 (55% ankietowanych)
PO pojawieniu się dziecka nasz statystyczny ankietowany:
- nie „eksperymentuje” w łóżku (69% ankietowanych)
- czas z partnerem spędza „rzadziej” niż przed pojawieniem się dziecka (63% ankietowanych)
- swoje pożycie seksualne w skali 1-5 ocenia na 3 (26% ankietowanych) lub 4 (również 26% ankietowanych)
Założenia i hipotezy badawcze, które postawiono na początku badania potwierdziły się.
Po pojawieniu się dziecka, częstotliwość, jakość i spontaniczność współżycia partnerów najprawdopodobniej zmniejsza się.
Według Esther Perel (autorka książki „Inteligencja erotyczna”), pojawienie się potomstwa może bardzo negatywnie wpłynąć na relację intymną partnerów. W swojej książce mówi o tym, że przez codzienne obowiązki, a już przede wszystkim przez opiekę nad dziećmi, seks może odchodzić w zapomnienie. Dlaczego tak jest? Po pierwsze – na odnalezienie się w roli rodzica potrzeba bardzo dużo czasu. Jest to silnie stresujące wydarzenie. W zależności od tego jaki mamy wypracowany styl radzenia sobie ze stresem i umiejętności adaptacyjne, będzie to trwało różnie, od miesięcy po lata. Kolejnym aspektem jest płynne przechodzenie razem z dzieckiem, po kolejnych stadiach jego rozwoju.
Pojawienie się dziecka to swoista psychologiczna rewolucja. Zmienia się nam obraz świata, obraz siebie i partnera. Przede wszystkim w partnerze staramy się szukać już bezpiecznego, odpowiedzialnego rodzica. W takim spostrzeganiu zaczyna brakować tak silnie podniecającej tajemnicy, czy indywidualności. Zlewamy się w jedność, dążymy do bycia rodziną, tworzymy triadę i właśnie do tego braku intymności musimy się przyzwyczaić. Niestety, nie sprzyja to bliskości intymnej. Partner przestaje imponować pod względem seksualnym. Ważnym elementem jest również zmiana ciała, a konkretnie kobiecego ciała. Kobieca samoocena może silnie zmaleć, mogą pojawić się kompleksy i wstyd… W obawie przed oceną partnera, może ona unikać kontaktów intymnych.
Należy również pamiętać o wzroście wydatków. Dziecko wymaga większego wkładu materialnego. Rodzi się przez to kolejny stres. Po pojawieniu się dziecka partnerzy zmieniają swoje priorytety. Zwiększa się ilość zadań i obowiązków. Pary zaczynają spędzać ze sobą coraz mniej czasu, mniej rozmawiają. Czułość i dotyk gubią się niezauważalnie.
Po jakimś czasie zaczynają szukać drogi powrotnej do „normalnego życia”. To jest swoista próba. Znaleźć sposób, by z powrotem odnaleźć się w intymności jest trudno, ale jeśli dostrzeżemy, że ponowne poznanie partnera, jego dotyk i bliskość sprawiają nam przyjemność, może być znowu bardzo dobrze, a nawet lepiej.
Dlaczego lepiej? Ponieważ wspólne doświadczenie i trudne momenty mogą sprzyjać poczuciu bliskości.
Ważnym aspektem, o którym należy wspomnieć jest fakt, że kobieta, gdy staje się matką często przenosi całą swoją energię na dziecko. Gdyby określić eros jako ogólną energię, popęd życia, okazuje się, że on nie zanika. Zostaje tylko przekierowany. Można więc powiedzieć, że miłość do dziecka kwitnie, podczas gdy ta z partnerem usycha.
Interpretujemy brak pożądania jako odrzucenie, zapominając o innych aspektach. Teorię Esther Perel potwierdza również systemowa teoria rodzinna. W książce Mieczysława Popy można natknąć się na różne aspekty życia rodzinnego. Zwraca on szczególną uwagę na destrukcyjny stres, który zmienia się wraz uwarunkowaniami struktury rodziny.
Można wnioskować, że po narodzinach pierwszego dziecka, następują tak dynamiczne zmiany w funkcjonowaniu, że diada małżeńska wystawiona zostaje na działanie chronicznego stresu. Obowiązki jakie ciążą na rodzicach często wpędzają ich w konflikty. Ochrona, uspołecznianie dziecka i nauka podstawowych czynności pochłaniają sporo energii, a ta energia seksualna może zostać przekierowana właśnie na te czynności.
Dużą rolę odgrywają tu również postawy rodzicielskie. Im partnerzy są mocniej zaangażowani, a obowiązki podzielone sprawiedliwie, tym mniejsze prawdopodobieństwo występowania silnych, stałych konfliktów.
Adler, R.B., Rosenfeld, L.B., Proctor II, R. F.(2014). Relacje interpersonalne. Proces porozumiewania się. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o.
Perel, E. (2013). Inteligencja erotyczna. Seks, kłamstwa i domowe pielesze. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak.